ഇടുക്കിയിലെ മലമ്പാതകളിലൂടെ ആ പോലീസ് ജീപ്പ് ഒരു ആംബുലൻസിനെപ്പോലെ ചീറിപ്പാഞ്ഞു.
പിൻസീറ്റിൽ, പ്രകാശിന്റെ മടിയിൽക്കിടന്ന് ഡോ. സാബിൻ മാത്യുവിന്റെ ശ്വാസം നേർത്തുനേർത്തില്ലാതാവുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ നിമിഷവും വിലപ്പെട്ടതായിരുന്നു. ആ മനുഷ്യൻ മരിച്ചാൽ, ഇരുപത്തിനാല് വർഷം പഴക്കമുള്ള ഒരു രഹസ്യം എന്നെന്നേക്കുമായി മണ്ണിനടിയിലാകുമെന്ന് പ്രകാശിന് അറിയാമായിരുന്നു.
അടുത്തെത്തിയ ഒരു സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയുടെ അത്യാഹിത വിഭാഗത്തിലേക്ക് അവർ സാബിനെയും കൊണ്ട് ഓടിക്കയറുമ്പോൾ പ്രകാശിന്റെ നെഞ്ച് പെരുമ്പറ കൊട്ടുകയായിരുന്നു.
ഡോക്ടർമാരും നഴ്സുമാരും സാബിനെ സ്ട്രെച്ചറിലേക്ക് മാറ്റി തീവ്രപരിചരണ വിഭാഗത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അതിന്റെ അടഞ്ഞ വാതിലിനു മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ പ്രകാശ് തന്റെ കൈയിലെ ര. ക്തക്കറ.യിലേക്ക് നോക്കി.
നിരപരാധികളുടെ ചോ. ര…
ഈ പാതകൾ ഇനിയും എത്ര പേരുടെ ര. ക്തം കുടിക്കുമെന്ന് അയാൾ വേദനയോടെ ഓർത്തു.
ഋഷികേശിനെ വിളിച്ച് പ്രകാശ് വിവരങ്ങൾ ധരിപ്പിച്ചു. സാബിൻ മാത്യു ജീവനോടെയുണ്ടെന്ന വാർത്ത ഋഷികേശിന് നൽകിയ ആശ്വാസം ചെറുതായിരുന്നില്ല.
എന്നാൽ അയാൾ കോമയിലാണെന്നും, തലയ്ക്കേറ്റ ആഴത്തിലുള്ള മു. റിവ് അതീവ ഗുരുതരമാണെന്നും കേട്ടപ്പോൾ ആ ആശ്വാസം ആശങ്കയ്ക്ക് വഴിമാറി.
“പ്രകാശ്, അയാളുടെ ബോധം തെളിയുന്നതുവരെ ആ ആശുപത്രിയിൽ നിന്ന് മാറരുത്. ലോക്കൽ പോലീസിന്റെ സഹായത്തോടെ അവിടെ ഇരുപത്തിനാല് മണിക്കൂറും കാവൽ ഏർപ്പെടുത്തണം. കൊ. ല. യാളി ഒരിക്കൽ പരാജയപ്പെട്ടിടത്ത് വീണ്ടും വരാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. സാബിൻ മാത്യു ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ കേസിലെ ഏറ്റവും വിലപ്പെട്ട കണ്ണിയാണ്, ജീവിക്കുന്ന തെളിവാണ്.”
“ശരി സാർ,” പ്രകാശ് മറുപടി നൽകി.
“സാർ, ഇവിടെ നിന്ന് ഒരു ഡയറി കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. അതിൽ ‘തേയിലത്തോട്ടത്തിലെ പെൺകുട്ടി’ എന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്നു.”
ഫോണിന്റെ മറുതലയ്ക്കൽ ഒരു നിമിഷത്തെ നിശബ്ദതയുണ്ടായി.
ഋഷികേശ് ആ വാക്കുകൾ മനസ്സിൽ പലയാവർത്തി ഉരുവിട്ടു.
“തേയിലത്തോട്ടത്തിലെ പെൺകുട്ടി…”
ഋഷികേശിന്റെ ശബ്ദം ഗൗരവപൂർണ്ണമായി.
“പ്രകാശ്, നമ്മൾ ഇപ്പോൾ നിൽക്കുന്നത് ആ രഹസ്യത്തിന്റെ വാതിൽക്കലാണ്. 1998-ൽ ‘ഗ്രീൻ എർത്ത് ഫോറം’ ഇടുക്കിയിലോ സമീപ പ്രദേശങ്ങളിലോ ഏതെങ്കിലും തേയിലത്തോട്ടവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് എന്തെങ്കിലും പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ എന്ന് അന്വേഷിക്കണം. ഒരുപക്ഷേ, അതൊരു സമരമായിരിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള നിയമലംഘനത്തിനെതിരെയുള്ള പ്രതിഷേധമായിരിക്കാം. ആ കാലഘട്ടത്തിലെ പത്രവാർത്തകൾ പരിശോധിക്കാൻ എറണാകുളത്തുള്ള ടീമിന് ഞാൻ നിർദ്ദേശം നൽകാം. നിങ്ങൾ അവിടെ സാബിന്റെ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുക.”
ഋഷികേശ് ഫോൺ വെച്ചശേഷം തന്റെ ഓഫീസിലെ ബോർഡിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. ‘ഗ്രീൻ എർത്ത് ഫോറം’ എന്ന് എഴുതിയതിന് താഴെയായി അയാൾ പുതിയ വാക്കുകൾ കുറിച്ചു –
‘തേയിലത്തോട്ടത്തിലെ പെൺകുട്ടി?’.
അതൊരു ചോദ്യചിഹ്നമായി ആ ബോർഡിൽ തൂങ്ങിക്കിടന്നു.
എറണാകുളത്ത്, ഋഷികേശിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഒരു സംഘം പഴയ പത്രക്കെട്ടുകൾക്കിടയിൽ ആ രഹസ്യം തിരയാൻ തുടങ്ങി. ഡിജിറ്റൽ യുഗത്തിന് മുൻപുള്ള കാലമായതുകൊണ്ട് അതൊരു ശ്രമകരമായ ജോലിയായിരുന്നു. അവർ ഓരോ പത്രത്താളുകളും ക്ഷമയോടെ മറിച്ചു.
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി….
ഇതിനിടയിൽ, ഓറിയോൺ ഗ്രൂപ്പിന്റെ ചെയർമാൻ വിശ്വനാഥൻ ദുബായിലേക്ക് പറന്നതായി ഋഷികേശിന് വിവരം ലഭിച്ചു. ഒരു ബിസിനസ്സ് മീറ്റിംഗ് എന്നായിരുന്നു ഔദ്യോഗിക വിശദീകരണം. എന്നാൽ, സാബിൻ മാത്യുവിനെതിരെയുണ്ടായ ആക്രമണത്തിന് തൊട്ടുപിന്നാലെയുള്ള ഈ യാത്ര ഋഷികേശിന്റെ സംശയങ്ങൾ വർധിപ്പിച്ചു.
അയാൾ ഒളിവിൽ പോയതാണോ? അതോ, കൊ. ലപാ. തകങ്ങൾ ഏൽപ്പിച്ചവർക്ക് പണം നൽകാൻ പോയതാണോ?
ആശുപത്രിയിൽ, പ്രകാശ് സാബിന്റെ ബെഡിനരികിൽ നിന്ന് മാറിയില്ല. അബോധാവസ്ഥയിലും ആ മുഖത്ത് ഭയം നിഴലിക്കുന്നത് പോലെ അയാൾക്ക് തോന്നി. ഡോക്ടർമാർക്ക് അയാളുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിയെക്കുറിച്ച് ഉറപ്പൊന്നും പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
മൂന്നാം ദിവസം, എറണാകുളത്തെ ആർക്കൈവ്സിൽ നിന്ന് ഒരു കോൺസ്റ്റബിൾ ഋഷികേശിനെ വിളിച്ചു. അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു കണ്ടെത്തലിന്റെ ആവേശമുണ്ടായിരുന്നു.
“സാർ, കിട്ടി സാർ! 1998 സെപ്റ്റംബറിലെ ഒരു പത്രവാർത്ത. ‘മൂന്നാറിലെ സ്വകാര്യ തേയിലത്തോട്ടത്തിൽ അനധികൃത കീടനാശിനി പ്രയോഗം: കോളേജ് വിദ്യാർത്ഥികളുടെ പ്രതിഷേധം സംഘർഷത്തിൽ കലാശിച്ചു.’ വാർത്തയിൽ പറയുന്നു, എറണാകുളം മഹാരാജാസ് കോളേജിലെ ‘ഗ്രീൻ എർത്ത് ഫോറം’ പ്രവർത്തകർ നടത്തിയ മാർച്ചിനിടെ എസ്റ്റേറ്റ് ഉടമയുടെ ഗു. ണ്ടകളുമായി സംഘർഷമുണ്ടായി. പോലീസ് ലാത്തിച്ചാർജ് നടത്തി. നിരവധി വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് പരിക്കേറ്റു. ആനന്ദ് മേനോൻ, ശ്രീധർ നായർ, സാബിൻ മാത്യു എന്നിവരുടെ പേരുകൾ വാർത്തയിലുണ്ട്.”
ഋഷികേശ് ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് കേട്ടു.
“മതിയായില്ല… പെൺകുട്ടിയെക്കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും?”
“ഉണ്ട് സാർ. വാർത്തയുടെ അവസാന ഭാഗത്ത് പറയുന്നു, സംഘർഷത്തിനിടയിൽ പ്രതിഷേധത്തിൽ പങ്കെടുത്ത ഒരു പെൺകുട്ടിയെ കാണാതായതായി പരാതിയുണ്ട്. ലയത്തിൽ താമസിക്കുന്ന ഒരു തോട്ടം തൊഴിലാളിയുടെ മകളാണ്. പോലീസ് അന്വേഷണം ആരംഭിച്ചു. പക്ഷേ, അതിനുശേഷം ഈ വാർത്തയുടെ ഒരു തുടർക്കഥയും പത്രങ്ങളിൽ വന്നിട്ടില്ല സാർ. ആ പെൺകുട്ടിക്ക് എന്ത് സംഭവിച്ചുവെന്ന് ഒരിടത്തും പറയുന്നില്ല.”
ഋഷികേശിന്റെ ഞരമ്പുകളിലൂടെ ഒരു തണുപ്പ് അരിച്ചുകയറി. ഒടുവിൽ, ആ രഹസ്യത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ പാളി . ഇരുപത്തിനാല് വർഷം മുൻപ്, ഒരു തേയിലത്തോട്ടത്തിലെ സംഘർഷത്തിനിടയിൽ കാണാതായ ഒരു പെൺകുട്ടി. അതായിരുന്നു എല്ലാറ്റിന്റെയും തുടക്കം. ആ പെൺകുട്ടിയുടെ തിരോധാനം ഒരുപക്ഷേ വെറുമൊരു കാണാതാകലായിരുന്നില്ല. അതൊരു കൊ. ലപാതകമായിരുന്നോ? ആനന്ദും, ജോണും, ശ്രീധറും, സാബിനും അതിന് സാക്ഷികളായിരുന്നോ? അതോ അതിൽ പങ്കാളികളായിരുന്നോ?
ചുവന്ന പാതകൾ ഇപ്പോൾ ചെന്നെത്തി നിന്നത് മൂന്നാറിലെ കോടമഞ്ഞ് മൂടിയ തേയിലക്കുന്നുകളിലേക്കാണ്. ഇരുപത്തിനാല് വർഷം മുൻപ് മഞ്ഞുപോലെ മാഞ്ഞുപോയ ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ ഓർമ്മകളിലേക്ക്……
തുടരും…..